Zijn artsen-specialisten profiteurs ?

22-02-2018

Zijn artsen-specialisten profiteurs?

Een ongelukkige brief van het UZ Leuven plaatste de artsen-specialisten van de week in één klap in het rijtje van de zakkenvullende politici, luie leerkrachten, wereldvreemde rechters, enzovoort. In de brief staat zwart op wit dat het ziekenhuis niet kan garanderen dat patiënten die niet kiezen voor een eenpersoonskamer – en daarvoor uit eigen zak dure supplementen betalen – door een staflid (een professor of een ervaren arts) behandeld zullen worden, wel door zijn assistent of een andere collega.

Hiermee wordt de indruk gewekt dat er eerste- en tweederangspatiënten zijn, afhankelijk van hoeveel die willen betalen. Het buikgevoel zegt meteen dat dit onrechtvaardig is. Toch wil ik mijn pijlen niet enkel op de betrokken artsen richten. Ik geloof nog altijd dat geneeskundigen iedereen zo goed mogelijke zorgen willen toedienen, zonder onderscheid van rang of stand. Dat zijn ze aan hun eed van Hippocrates verplicht. Niettegenstaande is het evenzeer ook hun verantwoordelijkheid dat geneeskundige zorgen toegankelijk, betaalbaar en kwalitatief blijven voor iedereen.  

Maar het zijn de ziekenhuisdirecties en de hogere overheden die eens goed in de spiegel moeten kijken en zich afvragen of de manier waarop onze ziekenhuizen gefinancierd worden wel correct is. Op dit moment worden de kosten afgewend op de patiënten en hun hospitalisatieverzekering. De brief van het UZ Leuven maakt pijnlijk duidelijk waartoe dat uiteindelijk leidt.

Het UZ haastte zich om te zeggen dat álle patiënten kwaliteitsvolle zorgen krijgen. Maar ik vrees dat het kwaad geschied is. Een zoveelste hardwerkende beroepsgroep heeft ten onrechte de stempel ‘profiteur’ gekregen. 

Social Media: